(સંવાદદાતા દ્વારા) સુરત,તા.૯
સુરત શહેરના પોશ વિસ્તારમાં રહેતા ૬૮ વર્ષની વૃદ્ધાએ ૧૮૧ મહિલા હેલ્પલાઈનમાં કોલ કરીને જણાવ્યું કે, મારા પતિનું અવસાન થયું છે અને મારો પુત્ર મને બહાર જવા દેતો નથી. જેથી હું કંટાળી ગઈ છું માટે મદદ કરવા આજીજી કરી હતી.
બનાવની વિગતો એવી હતી કે, શહેરના પોશ વિસ્તારમાં પોતાનું કિલનિક ધરાવતા એક ઉચ્ચ ડોક્ટરના માતાએ કોલ કર્યો હતો કે, મારે મારા વતન સિદ્ધપુર જવું છે પરંતુ મારો દીકરો મને જવા દેતો નથી અને કિલનિકની એક રૂમમાં જ રાખે છે તેના ઘરે પણ લઈ જતો નથી. કોલ મળતા કતારગામ રેસ્કયુવાન તાત્કાલિક કિલનિક પહોંચી હતી. ડોક્ટર પુત્ર સાથે ચર્ચા કરતા ડોક્ટરે જણાવ્યું કે, મારી માતાને ટી.બી. થયો છે. જેથી અમારા પરિવારના અન્ય સભ્યોને ટી.બી. ન થાય તે માટે કિલનિકમાં રાખું છું મારી બીમારી માતા અમારા પરિવાર સાથે રહે તે મારી પત્નીને ન ગમતું હોવાનું ડોક્ટરે જણાવ્યું હતું. જેથી તેમને કિલનિકમાં રાખી સ્ટાફ દ્વારા તેની કાળજી લઉં છું. વૃદ્ધ માતાએ જણાવ્યું કે, રૂમમાં એકલા રહીને હું કંટાળી ગઈ છું. મારી સાથે કોઈ વાતચીત કરતું નથી જેથી મારા વતનમાં રહું તો મને કુટુંબ સાથે રહેવાનું મળે.
ફરજ પરના કાઉન્સિલરે જણાવ્યું કે, ડોક્ટર સાહેબ સિનિયર સિટીઝનને સારવાર આપો તે જરૂરી નથી. આ ઉંમરે તેમને કુટંુબનો પ્રેમ અને હૂંફની જરૂર હોય છે. તેઓ સતત સહવાસ ઈચ્છતા હોય છે. મહિનામાં બેથી ત્રણ વાર ઘરે લઈ જાવ તો પણ તેમને શાંતિ થાય. મન હળવું થાય. તેઓને પણ બહાર જવાનું મન થાય. કાઉન્સિલર સાથે પરામર્શથી ડોક્ટરે સ્વીકાર્યું અને હવે પછી માતાની સંપૂર્ણ કાળજી લેવાની બાંહેધરી આપી હતી.
આ ઘટના પરથી જાણવા મળે છે કે, વૃદ્ધ વ્યક્તિને ફક્ત સુખ-સગવડ મળે તે જરૂરી નથી. પરંતુ તેમને વૃદ્ધાવસ્થામાં પ્રેમ અને હૂંફ મળે તે જરૂરી છે. ભારતીય સંસ્કૃતિ અનુસાર બાળકોમાં સસ્કારોનું સિંચન બાળવયે કરવું જોઈએ.